الاحوازحقوق بشر

درباره جان‌باختن محمد غراوی شاوردی در شهر فلاحیه (شادگان) احواز

بیانیه مرکز حقوق بشر احواز – بریتانیا درباره جان‌باختن محمد غراوی شاوردی در شهر فلاحیه (شادگان) احواز

مرکز حقوق بشر احواز – بریتانیا با اندوه و نگرانی عمیق، جان‌باختن محمد غراوی (شاوردی)، فرزند صبیح، را که در تاریخ ۹ شهریور، در واکنش به فشارهای شدید اقتصادی و سرکوب ساختاری دست به خودسوزی زد، مستند و محکوم می‌کند.

بر اساس گزارش‌های موثق، محمد غراوی تحت فشار مداوم برای اخراج از محل کار خود قرار داشت، فشارهایی که اغلب متوجه افرادی می‌شود که به ساختارهای قدرت و شبکه‌های وابستگی سیاسی دسترسی ندارند، به‌ویژه در شهرها و مناطق عرب‌نشینی که سیاست‌های تبعیض‌آمیز به‌طور سیستماتیک اعمال می‌شود. ویدیویی که او پیش از مرگ منتشر کرد، تصویر روشنی از انسانی در تنگنا ارائه می‌دهد انسانی که نه‌تنها از حمایت نهادی محروم بود، بلکه در نتیجه فشارهای مداوم، به آستانه فروپاشی و خودسوزی کشانده شد.

مرکز حقوق بشر احواز – بریتانیا تأکید می‌کند که مسئولیت این فاجعه صرفاً به مقام‌های محلی محدود نمی‌شود. این مقام‌ها خود بخشی از ساختاری هستند که سیاست‌های فشار، حذف و سرکوب را از سطوح مرکزی دریافت و در سطح محلی اجرا می‌کنند. این رخداد، نتیجه‌ مستقیم سیاست‌هایی است که با برنامه‌ریزی و آگاهی کامل از سوی دولت مرکزی و نهادهای وابسته به آن اعمال می‌شوند سیاست‌هایی که با هدف حذف نیروهای غیروابسته، به‌حاشیه‌راندن افراد غیرهمسو با ساختار قدرت، تشدید کنترل، و بی‌ثبات‌سازی زندگی جامعه عرب در احواز طراحی شده‌اند.

سیاست‌های تبعیض‌آمیز، که از مرکز هدایت و در شهرها و مناطق عرب‌نشین اجرا می‌شوند، با انتصاب‌های سفارشی، حذف نیروهای غیرهمسو، و اعمال فشارهای سازمان‌یافته اقتصادی و اجتماعی، به بی‌ثباتی گسترده در زندگی روزمره دامن زده‌اند، بی‌ثباتی‌ای که زمینه‌ساز بحران‌های روانی و فجایعی چون مرگ محمد غراوی شده است. در این میان، مقام‌های محلی و میانی نه‌تنها حلقه‌ای از این زنجیره هستند، بلکه نقش فعال در اجرای این سیاست‌ها دارند.

اظهارات منتشرشده از سوی مقام مسئول پس از این حادثه، که در آن مجموعه‌ای از مشکلات اقتصادی، فشارهای اجتماعی و نابسامانی‌های اداری به‌عنوان وضعیت کلی معرفی شده‌اند، نه‌تنها از بار مسئولیت نمی‌کاهد، بلکه بیش‌ازپیش نبود شفافیت و فقدان پاسخ‌گویی را نمایان می‌سازد. اگر این شرایط واقعاً تا این اندازه بحرانی بوده‌اند، چرا هیچ‌گونه هشدار، اطلاع‌رسانی یا اقدام پیشگیرانه‌ای پیش از وقوع فاجعه صورت نگرفت؟ و چرا تنها پس از مرگ محمد غراوی، این وضعیت به‌عنوان بحران توصیف می‌شود؟

سکوت نهادهای مسئول پیش از حادثه، و تلاش برای توجیه‌گری پس از آن، بخشی از سیاستی هدفمند است که با پنهان‌کردن نقش ساختارهای تصمیم‌گیر، می‌کوشد منشأ واقعی بحران‌های مکرر در جوامع عرب در سراسر احواز را از دید افکار عمومی پنهان سازد.

مرکز حقوق بشر احواز – بریتانیا هشدار می‌دهد که تداوم این روند نه‌تنها به تکرار فجایع مشابه منجر خواهد شد، بلکه نقض آشکار کرامت انسانی و اصول پایه‌ای حقوق بشر است. این مرکز خواستار انجام تحقیقات مستقل و شفاف درباره این پرونده و موارد مشابه، مستندسازی روندهای سرکوبگرانه، و پیگرد ساختارهایی است که آگاهانه بستر چنین وقایعی را فراهم کرده‌اند.

مرکز حقوق بشر احواز‌‌ – بریتانیا همچنین تأکید می‌کند که نهادهای بین‌المللی و سازمان‌های مدافع حقوق بشر باید با اعمال فشار مؤثر، دولت مرکزی و نهادهای مسئول را در قبال این‌گونه فجایع پاسخ‌گو سازند، به سیاست‌های تبعیض‌آمیز پایان دهند و شرایط لازم برای تأمین امنیت روانی، شغلی و اجتماعی در شهرها و مناطق عرب‌نشین احواز را تضمین کنند.

۱۸ شهریور ۱۴۰۴ / ۹ سپتامبر ۲۰۲۵
مركز حقوق بشر احواز – بريتانيا
https://acfh.info

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا