آنچه امروز در احواز و مناطق مختلف آن جریان دارد، جلوهای آشکار از سیاستهای جنگطلبانه رژیم اشغالگر جمهوری اسلامی ایران است، سیاستهایی که حتی حریم مدارس و کودکان را نیز از منطق نظامیگری مصون نگه نداشته است. تبدیل مراکز آموزشی به انبار سلاح و تجهیزات نظامی، اقدامی عامدانه برای کشاندن جنگ به محیط مدارس و تهدید مستقیم جان دانشآموزان به شمار میرود.
بر اساس گزارشهای میدانی و شهادت منابع محلی، نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی ایران اقدام به انتقال و جاسازی ادوات نظامی در انبارهای مدارس در احواز، عبادان (آبادان)، خلفیه (رامشیر) و خفاجیه (سوسنگرد) کردهاند. این اقدام، مدارس را به اهداف بالقوه نظامی تبدیل کرده و جان کودکان، معلمان و کارکنان آموزشی را بهطور مستقیم در معرض خطر قرار میدهد، امری که حق بنیادین کودکان بر امنیت، حیات و آموزش ایمن را بهشدت نقض میکند.
این سیاستها در شرایطی دنبال میشود که تنشهای نظامی در منطقه رو به افزایش است. استفاده عامدانه از مدارس بهعنوان پوشش نظامی، بهمعنای قربانیکردن آگاهانه کودکانی است که هیچ نقشی در منازعات سیاسی و نظامی ندارند، اما بهای سیاستهای جنگطلبانه و نظامیسازی فضاهای غیرنظامی را با جان، امنیت و آینده خود میپردازند.
رژیمی که امروز مدارس را نظامی میکند، همان رژیمی است که پیشتر نیز بارها نشان داده است هیچگونه رحمی نسبت به کودکان عرب احواز ندارد. کشتار مستقیم کودکان در ایستهای بازرسی، از جمله ذوالفقار شریفی، کودک ششساله، و رغد سواری، کودک سهساله، بههمراه نقض مکرر حق حیات کودکان عرب احوازی، بخشی از کارنامه مستند جنایات جمهوری اسلامی ایران علیه کودکان است، جنایاتی که ماهیتی هدفمند و سیستماتیک دارند.
گزارش از:
فیصل عساکرة
مرکز حقوق بشر احواز- بریتانیا
وب سایت: www.acfh.info
تاریخ ۵ فوریهٔ ۲۰۲۶ / ۱۶ بهمن ۱۴۰۴
