فاجعه عمدی در هورالعظیم؛ حلقهای از زنجیرهی نسلکشی ملت عرب احواز
اگر تاریخ هورالعظیم را مطالعه کنید، خواهید دید که این تالاب نهفقط یک منبع طبیعی، بلکه بخشی جداییناپذیر از هویت فرهنگی، تاریخی و معیشتی ملت عرب احواز است. هورالعظیم، با گسترهی آبی عظیم خود، قرنها زیستگاه هزاران خانواده عرب بوده، منبع روزی ماهیگیران، دامداران و کشاورزان بومی، و جزئی از روح زندگی ملت این سرزمین. اما امروز، این میراث زنده در حال مرگ است نه بهدلیل طبیعت، بلکه بهدلیل یک سیاست عمدی برای نابودی ملت عرب احواز.
آتشسوزیهای پیاپی در هورالعظیم نه تصادفیاند و نه صرفاً نتیجهی خشکسالی طبیعی. رژیم اشغالگر ایران با قطع حقآبهی هورالعظیم و انتقال آب به مناطق مرکزی ایران، این تالاب را بهعمد خشک کرده است. در واقع، این یک سیاست حسابشده برای نابودی زیستمحیطی در سرزمینی است که هر وجب آن نشانی از حضور تاریخی و هویت عربی ملت احواز دارد.
در کنار این خشکسالی ساختگی، ما با فساد سیستماتیک در مدیریت منابع طبیعی روبهرو هستیم. پروژههای نفتی، سدسازیهای بیرویه، و تاراج منابع آبی همه تحت کنترل نهادهایی صورت میگیرند که هدفشان نه توسعه، بلکه سرکوب خاموش ملت عرب احواز است. هرچه در احواز نشانی از عرببودن داشته باشد، برای رژیم تهران تهدید محسوب میشود، از زبان عربی گرفته تا پوشش، تا زمین، تا همین تالاب مقدس هورالعظیم.
خشکی تالاب تنها یک فاجعه زیستمحیطی نیست، این یک ابزار برای کوچ اجباری ملت عرب احواز از سرزمین آبا و اجدادیشان است. وقتی تالاب میسوزد، خاک میسوزد، هوا آلوده میشود، آب از دست میرود، و معیشت این ملت نابود میگردد و ملت عرب احواز چارهای جز مهاجرت ندارند، و این دقیقاً همان چیزیست که رژیم ایران میخواهد: تغییر بافت جمعیتی احواز و نابودی تدریجی ملت عرب.
هورالعظیم، با آن عظمت و اهمیت زیستمحیطیاش، اکنون به صحنهای از جنایت تبدیل شده است. این آتشسوزیها، در سکوت رسانههای دولتی و بیتفاوتی مسئولان، ادامه دارند چون قربانیان آن عرباند و احواز تحت اشغال محسوب میشود.
هورالعظیم را عمداً خشک کردند، تا ملت عرب احواز را از خاکشان جدا کنند.
هویت عربی ما را هدف گرفتهاند، چون وجود ما، یادآور تاریخ واقعی این سرزمین است.
نویسنده: فيصل عساکرة
تاریخ نگارش: ۲۰ ژوئیه ۲۰۲۵
مرکز حقوق بشر احواز
