
بازداشت گسترده فعالان احوازی که از دیماه سال جاری شمسی ۱۴۰۳ توسط نهادهای امنیتی و به طور مشخص اطلاعات سپاه آغاز شده است، سازمانهای حقوق بشری از دستگیری صدها نفر، بازجویی و شکنجه و تعهدگیری از صدها نفر دیگر خبر داده اند.
نهادهای اطلاعاتی و امنیتی نظام آخوندی
برای پیشگیری از اعتراضات عمومی احتمالی در احواز و یا بهدلیل هراس از جنگ محتمل با غرب و پیامدهای بعدی آن به دستگیری فعالان و حتی شهروندان عادی احوازی اقدام کرده تا بهزعم خود جامعه را از هر گونه قیام و خیزش بترسانند و یا تا حد ممکن احتمال وقوع این قیام را به تاخیر بیاندازند و یا فلج کنند.
اطلاعات سپاه سعی دارد تا با اتهام های واهی و ساختگی مانند اتهام ارتباط با افراد یا گروههای فعال در خارج، فعالیت یکی از اعضای خانواده در خارج، فعالیت و تولید محتوا در فضای مجازی، گستردهبودن حلقه ارتباطات اجتماعی در داخل و فعالیتهای مرتبط با موضوعهای فرهنگی و هویتی برای فعالان احوازی پاپوش درست کنند و آن ها را متحمل مجازات سنگین مانند اعدام قریب الوقوع، حبس ابد و یا تبعید طولانی مدت نمایند. نهادهای امنیتی وابسته به سپاه تاکنون حدود ۴۰۰ فعال احوازی را طبق اتهامات پیشگفته شده بازداشت کرده و از حدود هزار نفر دیگر نیز تعهد گرفته و بشدت آنها را از هر گونه فعالیت و حضور در تظاهرات احتمالی و حتی حضور در مجالس اجتماعی محلی در آینده برحذر داشتهاند.
دستگاه سرکوب در احواز به خوبی می داند که تشدید وخامت شرایط اقتصادی و بستهشدن فضای سیاسی و سرکوب های مکرر آزادیهای اجتماعی روند قیام در احواز را سریع تر رقم خواهد زد و این فعالان احوازی مولود همین شرایط بحرانی و فشارهای امنیتی هستند که در صدد آگاه کردن مردم احوازی هستند که چه ظلمی در این سال ها بر آن ها روا شده است.
نظامآخوندی تاکنون هر گونه فعالیت سیاسی و اجتماعی نهادمند و تشکیلاتی در احواز را به طور سیستماتیک سرکوب کرده است.
حکومت با وجود سیاستهای ناسیونالیستی، فاشیستی و حذفگرایانه خود تاکنون نتوانسته است صدای مطالبه گری مردم احواز را ساکت نماید و تمام تهدیدها و سیاست های بزدلانه اش در مقابل مقاومت مردم احواز شکست خورده اند.
مهم ترین مساله اینست که حوادث اخیر سوریه، ارتباط مستقیمی با بازداشت فعالان احوازی دارد .با سقوط بشار اسد، قصاب دمشق و همپیمان اصلی نظام آخوندی در محور موسوم به مقاومت و بازداشت ها در احواز همزمان شده است.
قبلا مهدی طائب، فرمانده قرارگاه امنیتی عمار در اظهاراتی گفته بود که «سوریه استان سی و پنجم و یک استان استراتژیک برای ماست». او همچنین تاکید کرد که «اگر دشمن به ما هجوم کند و بخواهد سوریه یا خوزستان را بگیرد اولویت با این است که ما سوریه را نگه داریم چون اگر سوریه را نگه داریم میتوانیم خوزستان را هم پس بگیریم اما اگر سوریه را از دست بدهیم تهران را هم نمیتوانیم نگه داریم».
نظام آخوندی در جریان انقلاب سوریه طبق این رویکرد امنیتی عمل کرد و چنان به جنگافروزی و کشتار و شکنجه مردم بی دفاع در سوریه پرداخت که چنین اتفاقی کمتر در تاریخ معاصر خاورمیانه و حتی در جهان بی سابقه بوده است.
موج بازداشتهای اخیر در احواز هم اقدامی پیشگیرانه برای تقابل با اعتراضات احتمالی در آینده است و هم اقدامی پیشدستانه برای ممانعت از تاثیر فضای داخلی از شکستهای پی در پی سیاست های خارجی نظام محسوب میشود. نظام آخوندی پس از سقوط نظام اسد در سوریه، عربهای احوازی را فوریترین تهدید سیاسی علیه حاکمیت خود میداند و بر این باور است که باید با بازداشتهای گسترده چنین تهدیدی را حداقل در کوتاهمدت کنترل کرد. این دیدگاه بدبینانه و اتهامگرایانه علیه مردم عرب مسبوق به سابقه است. در جریان جنگ هشت ساله ایران و عراق و در حالی که احواز بیشترین آسیب را از آن جنگ دید و آثار ویرانی آن جنگ شوم پس از ۳۶ سال کماکان در اکثر شهرهای آن همچنان نمایان است، گفتمان رسمی، عربهای احوازی را با نام «صدامی» معرفی میکرد و بدین طریق تبعیض، ستم مضاعف، اعمال سیاستهای امنیتی و عدم عمران شهرهای احوازی را با این اتهام توجیه میکرد.
پس از فروپاشی پروژه نفوذ نظامآخوند در خاورمیانه و تارومار شدن اغلب گروههای نیابتی این رژیم با بازداشت شهروندان عرب درصدد باجخواهی از کشورهای عربی خلیج است. بیانیه سازمان اطلاعات سپاه و ادعای جاسوسی بازداشتشدگان برای یک کشور عربی در خلیج در همین چارچوب خود گویای همه چیز است.
خطر سقوط نظامآخوندی به حدی آخوندها و سپاه را در تنگنا قرار داده که با دستگیری و بازداشت های فله ای فکر می کنند می توانند جلوی اراده ملت ها را بگیرند اما آن ها غافل اند از اینکه ریزش ها از داخل خود نظام اتفاق خواهد افتاد و همه مسببین و دست اندرکاران کشتارها، وحشی گری ها و پروژ های ضد مردمی، روزی به خود آن ها بر خواهد گشت و همه آن ها را مردم تحویل دادگاههای عدالت خواهند سپرد و تاریخ آن ها را مجازات خواهد کرد.
زنده باد احواز و احوازی
پیش به سوی آزادی
حسین بوعذار اهل احواز است و به عنوان یک مدافع پرشور حقوق بشر شناخته میشود. او به شدت به میراث عربی احوازی خود متصل است و آثار ادبی او سختیهایی را که این جامعه با آن مواجه است روشن میکند. به عنوان یک منتقد صریح رژیم ایران، حسین شجاعانه به نقض جدی حقوق بشر که بر اعراب احوازی تحمیل شده است، میپردازد. از طریق روایتهای قوی خود، او در تلاش است تا آگاهی بینالمللی را نسبت به چالشهایی که اعراب احوازی با آن مواجهاند افزایش دهد. نثر او به عنوان ندایی برای جهانی که به حقوق ذاتی هر فرد، صرف نظر از ریشههای قومی یا پیشینهشان احترام میگذارد، طنینانداز میشود.
مرکز حقوق بشر احوازی
٢٩/١/٢٠٢٥



