نفط و گاز ثروتهای غارتشده ملت عرب احواز توسط دولت اشغالگر ایران و سیاستهای تغییر بافت جمعیتی و نابودی محیط زیست
ملت عرب احواز از سال ۱۹۲۵ تاکنون تحت اشغال ظالمانه و نظامی دولت اشغالگر ایران قرار دارد. در طول این دههها، دولت اشغالگر ایران به صورت برنامهریزیشده و سیستماتیک، اقدام به غارت ثروتهای عظیم طبیعی ملت عرب احواز نموده و از آنها برای تأمین اقتصاد خود و تقویت سرکوبگری علیه ملتهای تحت اشغال بهویژه ملت عرب احواز استفاده کرده است.
منابع عظیم نفت و گاز سرزمین احواز، که متعلق به ملت عرب احواز است، بخش اعظم درآمدهای دولت اشغالگر ایران را تشکیل میدهد؛ در حالی که این ملت عرب صاحب اصلی این منابع، در محرومیت اقتصادی شدید، فقر، بیکاری گسترده، و تبعیضهای نژادی و نابرابری اجتماعی قرار دارد. ثروتهای بهدست آمده از احواز هرگز برای آبادانی و رفاه ملت عرب احواز به کار گرفته نشده است، بلکه صرف توسعه و تقویت اشغالگری و سرکوب هرگونه صدای آزادیخواهانه شده است.
دولت اشغالگر ایران علاوه بر این غارت اقتصادی بیسابقه، سیاستهای خطرناک و نژادپرستانهای را با هدف محو هویت ملی و فرهنگی ملت عرب احواز در پیش گرفته است. از جمله این سیاستها، تلاش سیستماتیک برای تغییر بافت جمعیتی از طریق مهاجرت اجباری، اسکان غیربومیان در شهرها و روستاهای احواز، تغییر نامهای عربی به فارسی، و حذف زبان عربی از نظام آموزشی است. این سیاستها از جمله جنایات آشکار علیه حقوق بشر به شمار میآیند که با قوانین و اعلامیههای بینالمللی کاملاً مغایرت دارند.
همچنین، یکی از جدیترین بحرانهایی که ملت عرب احواز در نتیجه سیاستهای دولت اشغالگر ایران با آن مواجه است، بحران محیط زیستی است. دولت اشغالگر ایران بهطور عمدی و برنامهریزیشده اقدام به نابودی محیط زیست احواز نموده است. از جمله اقدامات ویرانگر میتوان به سدسازیهای بیرویه روی رودخانههای حیاتی همچون کارون و کرخه، انتقال آب این رودخانهها به مناطق مرکزی ایران، خشکاندن عمدی تالابها بهویژه هورالعظیم و هورالفلاحیه، و آلودگیهای نفتی و صنعتی اشاره کرد که موجب نابودی منابع طبیعی و کشاورزی احواز شده و بحران شدید انسانی را به همراه آورده است.
ما در مرکز حقوق بشر احواز ضمن محکومیت شدید این سیاستهای استعماری و نژادپرستانه دولت اشغالگر ایران، از جامعه جهانی، سازمان ملل متحد، نهادهای حقوق بشری بینالمللی، اتحادیه اروپا و کلیه کشورهای دموکراتیک جهان درخواست میکنیم که با فشار دیپلماتیک و سیاسی بر دولت اشغالگر ایران، برای پایان دادن به اشغال احواز، توقف فوری غارت منابع نفت و گاز ملت عرب احواز، و متوقف ساختن سیاستهای تغییر جمعیتی و تخریب محیط زیست این ملت مظلوم، اقدام فوری انجام دهند.
ملت عرب احواز به عنوان ملتی تحت اشغال، حق تعیین سرنوشت و حاکمیت بر منابع خود را طبق قوانین بینالمللی دارد و تحقق این حقوق مشروع، مسئولیتی است که بر عهده جامعه جهانی و تمامی نهادهای مدافع حقوق بشر قرار دارد.
حسین بوعذار اهل احواز است و به عنوان یک مدافع پرشور حقوق بشر شناخته میشود. او به شدت به میراث عربی احوازی خود متصل است و آثار ادبی او سختیهایی را که این جامعه با آن مواجه است روشن میکند. به عنوان یک منتقد صریح رژیم ایران، حسین شجاعانه به نقض جدی حقوق بشر که بر اعراب احوازی تحمیل شده است، میپردازد. از طریق روایتهای قوی خود، او در تلاش است تا آگاهی بینالمللی را نسبت به چالشهایی که اعراب احوازی با آن مواجهاند افزایش دهد. نثر او به عنوان ندایی برای جهانی که به حقوق ذاتی هر فرد، صرف نظر از ریشههای قومی یا پیشینهشان احترام میگذارد، طنینانداز میشود.
مرکز حقوق بشر احوازی
