مرکز حقوق بشر احواز – بریتانیا
در ویدئویی که اخیراً از احواز منتشر شده، پدری از ملت عرب احواز با صدایی آرام اما پر از اندوه، از شرایط دشوار زندگی خود و خانوادهاش سخن میگوید روایتی ساده اما عمیق که تصویر روشنی از تبعیض ساختاری و فقر تحمیلی بر ملت عرب احواز ارائه میدهد.
او میگوید چهار فرزند دارد و هر چهار نفر آنها بیکار هستند. یکی از فرزندانش به همراه دو داماد خانواده، بهدلیل نبود فرصتهای شغلی، ناچار شدهاند برای تأمین معیشت به شهر یزد مهاجرت کنند. مهاجرتی که نه از سر میل، بلکه حاصل فقر و محرومیت در سرزمینیست که خود سالهاست بخش بزرگی از ثروت ایران را تأمین میکند.
این پدر از فرزند دیگرش نیز میگوید که در دوران جنگ، دچار آسیب جدی شده و توان حرکت در هر دو پا را از دست داده است. امروز، او با همان شرایط جسمی، ناچار است در بازار بساط کند تا هزینه زندگیاش را تأمین کند. پدر با حسرت میگوید: با وجود اینکه ما بومی این سرزمین هستیم، هیچکدام از فرزندانم موفق به استخدام در شرکتهای نفت و گاز نشدند. و با چشمانی اشکبار تکرار میکند:
ما مظلوم هستیم… مظلومِ مظلوم.
این روایت، نمونهای از واقعیتی گسترده است جایی که ملت عرب احواز، علیرغم زندگی بر روی یکی از غنیترین منابع انرژی جهان، با بیکاری، فقر، تبعیض شغلی، مهاجرت اجباری، حذف سیستماتیک از فرصتهای اقتصادی و بیتوجهی به وضعیت افراد دارای ناتوانی روبهرو هستند.
مرکز حقوق بشر احواز – بریتانیا از نهادهای بینالمللی، سازمانهای مدافع حقوق بشر و گزارشگران ویژه سازمان ملل میخواهد تا نسبت به این وضعیت ناعادلانه بیتفاوت نباشند. ما خواستار اقدام مؤثر برای پایاندادن به تبعیض ساختاری، فقر تحمیلی و محرومیت سیستماتیک علیه ملت عرب احواز هستیم مسائلی که کرامت انسانی و حق زندگی شرافتمندانه را از هزاران خانواده سلب کردهاند.
۱۹ مرداد ۱۴۰۴ / ۹ اوت ۲۰۲۵
مرکز حقوق بشر احواز – بریتانیا



