کارنامه سیاه دیکتاتوری و ایدئولوژی رژیمهای سلطهگر پیشین و کنونی ایران علیه ملت عرب احواز تحت اشغال
کارنامه سیاه دیکتاتوری و ایدئولوژی رژیمهای سلطهگر پیشین و کنونی ایران علیه ملت عرب احواز تحت اشغال!
با آغاز حکمرانی رژیم آخوندی ایران در سال ۱۹۷۹، جمهوری اسلامی ایران با اتخاذ سیاستهایی تهاجمی و سرکوبگرانه علیه ملل غیر فارس و اقلیتهای مذهبی، و حتی وضعیت زندگی این ملل غیر فارس و اقلیتهای مذهبی را به شدت تحت فشار قرار داد. یکی از این ملل غیر فارس، ملت عرب احواز است. سرزمین احواز تحت اشغال، به عنوان قلب اقتصادی رژیم استبدادی ایران محسوب میشود. این سرزمین از نظر منابع نفتی و گازی اهمیت بالایی دارد و همین مسئله موجب شده است که پس از اشغال احواز، رژیمهای پیشین و کنونی ایران در طول یکصد سال اخیر، سیاستهای سرکوبگرانه، تبعیضآمیز و ایدئولوژیک خود را در قبال ملت عرب احواز تشدید کنند.
اولین اقدام رژیمهای پیشین ایران پس از اشغال احواز، تلاش برای همسانسازی فرهنگی و زبانی ملت عرب احواز بود. احواز که تاریخچهای غنی از زبان، فرهنگ و هویت عربی دارد، با سیاستهای سلطهگرانه رژیمهای ایران مواجه شد. زبان عربی که در طول قرون گذشته زبان رسمی این سرزمین و زبان روزمره ملت عرب احواز بوده، به تدریج از آموزش و رسانههای عمومی حذف شد. استفاده از زبان فارسی به عنوان زبان رسمی و الزامآور در مدارس، ادارات و رسانهها باعث شد تا هویت فرهنگی ملت عرب احواز به تهدیدی جدی تبدیل شود.
در زمینه اقتصادی، رژیمهای پیشین و کنونی ایران با مدیریت منابع غنی نفت و گاز در احواز تحت اشغال به نفع دولت مرکزی، ملت عرب احواز را از بهرهمندی از این منابع محروم کردهاند. علیرغم اینکه احواز تحت اشغال بزرگترین تولیدکننده نفت و گاز برای رژیم های سلطهگر ایران محسوب میشود، اما متأسفانه ملت عرب احواز همواره با بیکاری، تبعیض، فقر و نابرابریهای شدید اقتصادی مواجه بوده و همچنان با آن دست و پنجه نرم میکنند. منابع طبیعی احواز به نفع حکومت تهران استخراج میشود، در حالی که ملت عرب احواز از بهرهمندی از این منابع و درآمدهای نفتی به شدت محروماند.
ملت عرب احواز در طول یک قرن گذشته، در معرض شدیدترین نوع سرکوب سیاسی قرار داشته است. هرگونه تلاش برای اعتراض و مطالبه حقوق مدنی و سیاسی از سوی جامعه ملت احواز با برخوردهای خشن و خونین روبهرو شده است. اعتراضات جامعه ملت احواز به سیاستهای تبعیضآمیز رژیمهای سلطهگر ایران، در چندین مورد به سرکوب نظامی و اعدامهای گسترده منجر شده است. بسیاری از فعالان سیاسی و اجتماعی این سرزمین تحت اشغال به اتهام تهدید امنیت ملی دستگیر و به حبسهای طولانیمدت یا اعدام محکوم شدهاند.
از آغاز حکمرانی رژیم استبدادی جمهوری اسلامی ایران، نقض حقوق بشر در احواز در طول چهار دهه گذشته به یک رویه معمول تبدیل شده است. اعدامهای فراقانونی، شکنجههای جسمی و روانی، بازداشتهای خودسرانه و تهدیدات نظامی علیه ملت عرب احواز به عنوان بخشی از سیاستهای سرکوبگرانه این رژیم کنونی ادامه یافته است. همچنین، رژیم کنونی ایران با ایجاد محدودیتهای شدید بر آزادی بیان و رسانهها، تمام تلاشهای جامعه ملت عرب احواز برای بیان اعتراضات و مطالباتشان را سرکوب کرده است. بسیاری از رسانههای اجتماعی و فعالان حقوق بشری که در زمینه حقوق ملل تحت سلطه فعالیت میکنند، به شدت تحت فشار، تهدید، حبسهای طولانیمدت و حتی به اعدام دچار شده اند.
با توجه به سرکوبهای مستمر و بیوقفه رژیم استبدادی کنونی ایران علیه ملت عرب احواز، آینده این سرزمین تحت اشغال همچنان در هالهای از ابهام قرار دارد. ملت عرب احواز همچنان با مشکلات اقتصادی، اجتماعی و سیاسی دست و پنجه نرم میکنند و هیچ نشانهای از بهبود شرایط آنها در آینده نزدیک وجود ندارد. از سوی دیگر، جامعه بینالمللی به طور گستردهای نسبت به نقض حقوق بشر در احواز تحت اشغال سکوت کرده است و رژیم ایران از این سکوت بهرهبرداری کرده تا سرکوبهای خود را با شدت بیشتری علیه ملت عرب احواز ادامه دهد.
فيصل خليل احوازي
