مرکز حقوق بشر احواز – بریتانیا با عمیقترین نگرانی اعلام میکند که آنچه امروز در احواز رخ میدهد، نه مجموعهای از حوادث پراکنده، بلکه سیاستی ساختاری و سازمانیافته است که هدف آن حذف تدریجی کارگران و جوانان عرب از چرخهٔ زندگی اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی است. پیامدهای این سیاست هماکنون به شکل مرگهای زنجیرهای، خودسوزی و خودکشیهای دردناک در احواز بروز یافته است.
احمد آلخمیس، کارگر عرب ۴۵ ساله و ساکن کوتعبدالله، نمونهای بارز از آثار سیاستهای تبعیضآمیز و ساختاری بود. اخراج ناگهانی او روز چهارشنبه ۲۸ آبان ۱۴۰۴، پس از ۲۲ سال خدمت در سازمان پایانههای احواز، همراه با بیتوجهی کامل مسئولان از جمله کورش سبزعلی، مدیرعامل واحد مربوطه، و قرار گرفتن در شرایط معیشتی دشوار، نهایتاً به مرگ وی انجامید.
این شهروند عرب متأهل و پدر یک فرزند دختر، پیشتر به دلیل مشکلات خانوادگی و ناتوانی در پرداخت مهریه حدود ده ماه را در زندان گذرانده بود. احمد آلخمیس با مشکلات شدید معیشتی مبارزه کرد و حتی شبها در مقابل دفتر سازمان پایانههای احواز میماند تا شاید بتواند موقعیت شغلی خود را باز یابد.
مرگ احمد آلخمیس حاصل اجرای سیاستی ساختاری و سازمانیافته علیه جوانان عرب احواز است که با محروم کردن آنان از حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی، فرصتهای زندگی، رشد و مشارکت فعال در جامعه را از آنها سلب کرده است.
در سالهای اخیر، دهها شهروند عرب در شهرها و مناطق احواز از جمله فلاحیه (شادگان)، معشور (ماهشهر)، خفاجیه (سوسنگرد)، زیتون، کوت عبدالله و غیزانیه، در واکنش به فشارهای شدید اقتصادی، بیکاری تحمیلی و برخوردهای تحقیرآمیز نهادهای اداری، دست به خودسوزی یا خودکشی زدهاند. این رویدادها نه تصادفی هستند و نه صرفاً نتیجه تصمیمات فردی، بلکه بازتاب سلسلهای از سیاستهای تبعیضآمیز، نابرابری در استخدام، سرکوب مطالبات صنفی و حذف سیستماتیک عربها از بازار کار به شمار میروند.
نمونههایی از قربانیان شامل احمد بالدی، کمال بالدی، رعد سیلاوی، محمد غراوی، یونس خسرجی و عباس فریسات هستند که هر یک گواهی آشکار بر تداوم و الگوی مستمر مرگهای ناشی از فشارهای اقتصادی و تبعیض ساختاری در میان کارگران عرب در شهرها و مناطق احواز محسوب میشوند.
با وجود منابع گسترده نفتی و گازی که احواز را به یکی از مراکز کلیدی تولید انرژی در سطح جهان تبدیل کرده است، ملت عرب این سرزمین غنی همچنان در پایینترین سطوح رفاه اقتصادی و اجتماعی قرار دارد. این وضعیت بیانگر نقض سازمانیافته مجموعهای از حقوق بنیادین ملت عرب احواز است، از جمله حق دسترسی به فرصتهای شغلی، حق برخورداری از زندگی شرافتمندانه، حق برخورداری از کرامت انسانی و حق بهرهمندی عادلانه از منابع طبیعی و امکانات اقتصادی موجود. چنین شرایطی نشاندهنده تداوم تبعیض ساختاری و محرومیتهای سیستماتیک است که زندگی روزمره این ملت را بهشدت تحت تأثیر قرار میدهد و پیامدهای آن بهصورت خودکشی، خودسوزی فروپاشی اجباری کانون خانواده و حتی پیامدهای آن به آسیب جدی و گسترده کودکان خانوادهها منجر میشود.
مرکز حقوق بشر احواز – بریتانیا با تأکید بر ضرورت توقف فوری سیاستهای تبعیضآمیز و ایجاد شرایط زندگی شرافتمندانه برای جوانان و کارگران عرب احواز، از جامعه بینالمللی، سازمانهای حقوق بشری و نهادهای ذیربط میخواهد که به صورت جدی به وضعیت موجود رسیدگی کنند و اقدامات لازم را برای تضمین حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی این ملت انجام دهند.
گزارش از:
فيصل عساکرة
۱ آذر ۱۴۰۴ / ۲۲ نوامبر ۲۰۲۵
مرکز حقوق بشر احواز – بریتانیا
https://acfh.info
