مرکز حقوق بشر احواز – بریتانیا با ابراز نگرانی عمیق نسبت به تداوم نقض گسترده و سازمانیافته حقوق بشر توسط رژیم اشغالگر جمهوری اسلامی ایران، تأکید میکند که سیاستهای سرکوب، ارعاب و استفاده ابزاری از احکام اعدام علیه ملل غیرفارس و جوامع مذهبی، به مرحلهای خطرناک، سازمانیافته و بیسابقه رسیده است.
پرونده نسیمه اسلامزهی»، زن ۴۱ ساله بلوچ، نمادی آشکار از ساختار سرکوبگر دستگاه امنیتی و قضایی جمهوری اسلامی ایران و نمونهای تکاندهنده از نقض کرامت انسانی، حقوق زنان و حقوق کودکان در زندانهای این رژیم است. وی در شهریور ۱۴۰۲، در حالی که باردار بود، همراه با همسرش ارسلان عبدالرحمان (شیخی) در منزل شخصی خود در ملارد توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد.
فرزند خردسال این خانواده، «تسنیم»، در زندان اوین و در شرایطی غیرانسانی و در فضای امنیتی زندان چشم به جهان گشود، کودکی که نخستین روزهای زندگی خود را نه در امنیت و آرامش، بلکه در فضای سرکوب، محرومیت و محیط خشن زندان سپری کرده است. همزمان، خواهر بزرگتر او نیز از خانواده جدا و به بهزیستی منتقل شده است، رخدادی که ابعاد فاجعهبار این پرونده را تشدید میکند.
ارسلان شیخی در تاریخ ۴ بهمن ۱۴۰۴، پس از طی روندی فاقد حداقلهای دادرسی عادلانه و در سایه اتهامات امنیتی مبهم و ساختگی، توسط رژیم اشغالگر جمهوری اسلامی ایران اعدام شد. اکنون نسیمه اسلامزهی، مادری که یکی از فرزندانش در زندان و دیگری دور از خانواده نگهداری میشود، در زندان قرچک ورامین با حکم اعدام و اتهامات سنگین «محاربه» و «بغی» مواجه است، اتهاماتی که طی سالهای گذشته به ابزاری برای سرکوب فعالان سیاسی و مدنی و اعمال فشار علیه کنشگران مدنی تبدیل شدهاند.
بر اساس اطلاعات دریافتی، وی ماهها در سلول انفرادی بند ۲۰۹ زندان اوین تحت بازجوییهای فشرده، شکنجه شدید جسمی، فشارهای روانی طاقتفرسا و رفتارهای غیرانسانی قرار داشته است. همچنین پس از زایمان نیز همراه با نوزادش در شرایطی کاملاً فاقد حداقل استانداردهای بهداشتی و انسانی و در وضعیت بحرانی نگهداری شده است.
مرکز حقوق بشر احواز – بریتانیا تأکید میکند که این پرونده تنها یک مورد فردی نیست، بلکه بخشی از سیاست سیستماتیک سرکوب و انتقامگیری امنیتی رژیم اشغالگر جمهوری اسلامی ایران علیه ملت بلوچ و پیروان اهل تسنن به شمار میرود.
مرکز حقوق بشر احواز – بریتانیا
وبسایت: www.acfh.info
۱۰ مه ۲۰۲۶ / ۲۰ اردیبهشت ۱۴۰۵
