الاحوازحقوق بشرعكس

قطع عضو، تجسم بیرحمی رژیم ضدبشری ایران علیه ملل غیر فارس

مرکز حقوق بشر احواز – بریتانیا

قطع عضو، تجسم بیرحمی رژیم ضدبشری ایران علیه ملل غیر فارس

در حالی که چشم جهان به جنگ‌ها و بحران‌های بین‌المللی دوخته شده، در سکوت سنگین رسانه‌های جهانی، رژیم ایران همچنان به اجرای احکام غیرانسانی چون قطع عضو ادامه می‌دهد احکامی که بیش از هر چیز، بازتاب‌دهنده ماهیت سرکوب‌گر، نژادپرست و ضد انسانی این رژیم است.

در تازه‌ترین جنایت قضایی، در تاریخ ۹ مرداد ۱۴۰۴ (۳۰ ژوئیه ۲۰۲۵)، حکم قطع چهار انگشت دست راست سه زندانی به نام‌های هادی رستمی، مهدی شرفیان و مهدی شاهیوند در زندان مرکزی ارومیه اجرا شد.

و فاجعه ادامه دارد…

در حال حاضر نیز، دست‌کم دو زندانی کُرد دیگر به نام‌های کسری کرمی (۴۱ ساله) و مرتضی اسماعیلیان (۴۴ ساله) با همین حکم ضد انسانی، در زندان‌های ارومیه و تبریز محبوس هستند؛ منتظر روزی که دستان‌شان را از آن‌ها بگیرند.

سؤال اینجاست:

چرا باید ملل غیر فارس این‌قدر فقیر باشند که برای زنده ماندن دست به سرقت بزنند؟
وقتی راهی برای امرار معاش باقی نمانده، نه کاری هست، نه حقی برای آموزش، نه مجوزی برای استفاده از زبان مادری، نه امنیتی برای داشتن دین و فرهنگ خود… این ملل چه باید بکنند؟ آیا انتخابی جز شکستن قانون ظالمانه برای حفظ جان خود و خانواده دارند؟

در کوردستان، فاجعه فراتر از این است. جوانان ملت کرد برای تأمین قوت خانواده‌شان کولبری می‌کنند، از کوه‌ها، در برف و آتش. اما پاسخ این تلاش برای نان، گلوله‌های نیروهای امنیتی است. آن‌ها کشته می‌شوند، بی‌آنکه حتی پرونده‌ای برایشان باز شود.

در احواز اشغالی، ملت عرب تحت اشغال، با وجود زندگی بر ثروت نفت و گاز، از ابتدایی‌ترین حقوق اقتصادی و انسانی محروم‌اند. فقر مطلق، بی‌آبی، بی‌کاری و بازداشت‌های گسترده، زندگی روزمره عرب‌های احوازی است. اگر این اشغال و غارت نیست، پس چیست؟

در بلوچستان، ده‌ها جوان بلوچ هر سال به ضرب گلوله کشته می‌شوند، چون رژیم برایشان شغلی باقی نگذاشته و هر اقدام برای کسب درآمد، قاچاق تلقی می‌شود. آن‌ها از سر ناچاری، نه انتخاب، به مرز می‌روند با جان‌شان بازی می‌کنند تا لقمه‌ای نان به خانه ببرند.

این یعنی گروگان‌گیری سازمان‌یافته ملل غیر فارس این یعنی استفاده از قانون برای انتقام از هویت، برای کشتن زبان، مذهب، قومیت و کرامت انسان.

مرکز حقوق بشر احواز – بریتانیا از جامعه جهانی می‌پرسد:

وقتی کسی هیچ گزینه‌ای برای زنده ماندن ندارد، وقتی به جرم عرب بودن، کرد بودن، بلوچ بودن یا تُرک بودن نادیده گرفته می‌شود،
آیا باز هم می‌توان از قانون، عدالت و حقوق بشر در نظام جنایتکار ایران سخن گفت؟

مرکز حقوق بشر احواز – بریتانیا خواهان است:

توقف فوری احکام غیرانسانی چون قطع عضو، شلاق و اعدام
بررسی فوری و مستقل پرونده‌های قضایی افراد محکوم‌شده در دادگاه‌های ناعادلانه
پایان دادن به آپارتاید زبانی، اقتصادی و مذهبی علیه ملل غیر فارس
فشار جامعه جهانی برای بازخواست رژیم ایران به دلیل نقض سیستماتیک حقوق بشر
آزادی فوری تمام زندانیان سیاسی و عقیدتی

۱ ژوئیه ۲۰۲۵ / ۱۰ مرداد ۱۴۰۴
مرکز حقوق بشر احواز – بریتانیا

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا