ویدئویی که امروز دل هر انسانی را به لرزه میاندازد، میبینیم شیر آبی که در خانهای در احواز باز میشود و به جای آب، مایعی قهوهای از آن بیرون میریزد، نه برای شستوشو قابل استفاده است و نه برای نوشیدن. آیا این همان آبی است که قرار بود مایهی حیات باشد؟ اکنون به زهر مرگآور تبدیل شده.
آیا این سیاست عامدانه نیست؟ وقتی فاضلاب بیمارستانی مانند گلستان مستقیماً به رودخانه کارون، شاهرگ حیاتی احواز، تخلیه میشود و هزاران نفر را به بیماریهای خطرناک آلوده میکند، نمیتوان از بیکفایتی صرف سخن گفت این یک جنایت سازمانیافته است. رژیم استبدادی ایران با سیاستهای تبعیضآمیز، سکوت مرگبار و بیتوجهی آشکار، عملاً به کشتار تدریجی ملت عرب احواز مشغول است. این نسلکشی خاموش با ابزار بیماری، فقر، نابودی محیط زیست و نادیدهگرفتن ابتداییترین حقوق انسانی صورت میگیرد.
مسئولانی که باید مدافع سلامت ملت احواز باشند، یا در سکوت مطلقاند یا شریک جرم. چه پاسخی دارند برای کودکان بیگناهی که با سرطان و بیماریهای عفونی جان میدهند؟ این سکوت بینالمللی نیز همدست این جنایت است. امروز فریاد ملت عرب احواز باید به گوش جهانیان برسد: ما گروگان گرفته شدهایم، قربانی سیاستهای تبعیضآمیز و استعماری هستیم. این نسلکشی را نمیتوان نادیده گرفت، و ما هرگز سکوت نخواهیم کرد.
ملت احواز حتی از ابتداییترین حق زندگی سالم یعنی دسترسی به آب پاک محروماند. این شرایط تصادفی نیست، این برنامهریزیشده و هدفمند است. چگونه ممکن است در کشوری که میلیاردها دلار صرف پروژههای موشکی و صدور تروریسم میشود، ملت احواز با چنین فاجعه زیستمحیطی و بهداشتی روبهرو باشند؟
آمار بالای سرطان، بیماریهای عفونی، مشکلات گوارشی، نارسایی کلیوی، و مرگومیر زودهنگام، نتیجه مستقیم این وضعیت تحمیلشده است. بیمارستانهای احواز مملو از بیماراناند، تا جایی که بسیاری از بیماران در راهروها بستری میشوند یا حتی بدون درمان رها میگردند. آیا این آن چیزیست که یک ملت سزاوار آن است؟ آیا اگر این فجایع در مناطق مرکزی ایران رخ میداد، بازهم چنین سکوت و بیعملیای وجود داشت؟ نه. اما چون احواز تحت اشغال است و ملت آن عرباند، جانشان بیارزش شمرده میشود.
ما این وضعیت را نه میبخشیم و نه فراموش میکنیم. این نسلکشی زیستی و بهداشتی باید در سطح جهانی افشا شود. سازمانهای بینالمللی، نهادهای حقوق بشر و رسانههای آزاد باید به وظیفه اخلاقی خود عمل کنند و صدای ملت احواز را بشنوند. فریاد ملت عرب احواز در برابر ظلم، آلودگی، تبعیض و مرگ خاموش، امروز بلندتر از همیشه است: ما حق زندگی داریم. ما حق آب پاک داریم. ما حق درمان داریم. ما سکوت نخواهیم کرد.
نویسنده: فيصل عساکرة
تاریخ نگارش: ۱۷ ژوئیه ۲۰۲۵
مرکز حقوق بشر احواز
